D&G drama : เขาเหยียดจริงๆ หรือคนจีนรู้สึกต่ำต้อยไปเอง ? | - CookieCoffee -

- CookieCoffee -

– No.1 TH Blogger in JP by StatCounter UK –

D&G drama : เขาเหยียดจริงๆ หรือคนจีนรู้สึกต่ำต้อยไปเอง ?

“ถ้าอยากรู้ว่า Case นั้น Case นี้มันเหยียดจริงๆ ไหม, ให้ลองสลับตัวละคอนดู”

มีคนสอนไว้, ตอนไปพักที่ Hostel แล้วเจอการเหยียดกันหนักๆ ระหว่าง Swedish vs Afghan

ผมเห็นข่าวนี้บน BBC เมื่อเช้าและยังเข้าไป Comment อยู่เลยว่า “ผมก็ครึ่งไทยครึ่งจีนที่แฟนเป็นคนญี่ปุ่น, เราสองคนก็ใช้ตะเกียบกิน Pasta และที่นี่ก็มี Italian Pasta ชื่อ Napolitan ที่คุณจะหาทานที่ไหนไม่ได้ใน Italy เพราะมันเกิดที่ Yokohama !”

Comments ในนั้นเต็มไปด้วย “ความงง” คล้ายๆ ผม, ว่า “นี่เหยียด [Racist]” ตรงไหน ?”

บ้างก็มา Comment ว่าตนก็เป็นฝรั่งที่ใช้ตะเกียบไม่เป็นเลยกินอาหารจีนด้วยส้อม, ก็ต้องถูกเหยียดเหมือนกัน ?

d-g-dolce-gabbana-drama-china-racist-bbc-facebook-pasta-pizza-chopsticks

ถ้าเห็นฝรั่งคีบลูกชิ้นด้วยตะเกียบแล้วมันเด้งออกจากชาม, จนต้องขอช้อนส้อม

เราจะหัวเราะเยาะในเชิง “ดูถูก” รึเปล่า ?

ถ้าถามคนไทย, ส่วนใหญ่คงแค่ “ขำ” และเป็นขำในเชิง “น่ารัก”

แต่พอเป็นคนจีนที่ใช้ส้อมม้วน Pasta ไม่เป็นจนต้องขอตะเกียบ, นี่คือ “เหยียด” ทันที !

หรือเพราะเรามีภาพว่า “ฝรั่งเป็นชาติพันธุ์ที่สูงส่งกว่า”, ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า “White Supremacy” ลึกๆ ในใจ ?

หรือเวลาที่เราเข้า Tea Room แบบอังกฤษแล้วต้องประดิษฐ์ [เรียกให้แย่หน่อยก็ “กระแดะ”] ด้วยการทำเป็นรู้วัฒนธรรมนั่นนี่เพื่อไม่ให้ “หน้าแตก” ในขณะที่ถ้าฝรั่งกินชาจีนไม่เป็นก็ไม่เห็นจะทำไม, แค่ถามว่ามันชงอย่างไรดื่มอย่างไรก็จบ

[ทั้งที่อังกฤษมันเพิ่งกินชาเป็นเมื่อปี 1700s, ส่วนจีนนี่กินชามากว่า 6000 ปีด้วยนะนั่นฯ]

harrods-scone-cafe-tea-room-emquartier-embassy-review-free-food-delivery-thailand-ubereats-box-gold-macbook

หรือถ้าเรียกคนลาวว่า “ลาว”, ลาวจะโกรธ

คล้ายกัน, เป็นเรื่องที่ผมงงมาก

สมมติ, เจอคน American นั่งทานผัดซีอิ๊วแล้วเราพูดว่า “หน้าฝรั๊งฝรั่งกินอาหารไทย !”

นี่ไม่ใช่การเหยียด [ประเด็นคือ “แล้วจะไปยุ่งเรื่องชาวบ้านเขาทำไม” มากกว่า]

แต่ถ้าเมื่อไรพูดว่า “หน้าล๊าวลาวกินอาหารไทย !”

อันนี้เป็นเรื่องแน่นอน, รัฐบาลลาวจะต้อง Take Action ด้วยการสั่งซื้อเรือดำน้ำมาปิดอ่าวไทยทันที…

ทั้งที่สองประโยคนี้คือประโยคบอกเล่าธรรมดาว่า “ประธาน” ทำ “กริยา” ตัวหนึ่งๆ ซึ่งก็คือกินผัดซีอิ๊ว [Okay, เราจะข้ามประเด็นที่ว่าทำไมอาหารไทยมีซีอิ๊วไป] แต่พอสลับ “เชื้อชาติ” และ “สีผิว” กลับกลายเป็นว่าประโยคนี้ก่อ Drama ในบัดดลฯ

cathay-pacific-business-class-backpacker-review-lounge-thai-hong-kong-food-padthai-menu

หรือเหมือนคนผิวสี [ที่คนไทยเรียกว่า “คนดำ”] มักรู้สึกว่าตนถูก Discrimination

ผมเคยเจอมุขตลกฝรั่งอันหนึ่งเรื่องการตรวจค้นก่อนขึ้นเครื่องบิน

พนักงานการท่าฯ เรียกชายผิวขาวให้หยุดเพื่อค้นกระเป๋า

ด้วยความสงสัย, ชายคนนั้นก็เลยถามไปว่า “ผมดูมีอะไรผิดปรกติรึเปล่า ?”

เจ้าพนักงานขำแล้วตอบว่า “ไม่มีอะไร, เราแค่ถูกบังคับมาให้เรียกคนผิวขาวบ่อยขึ้น”

เพื่อ “ไอ้พวกคนดำจะได้ไม่รู้สึกน้อยใจว่าถูกเลือกปฏิบัติ [Discrinimation]”

อาจขำ [หรือไม่ขำก็ไม่ทราบได้ ?] ว่า “คนผิวสีมักจะรู้สึกต่ำต้อยกว่าอยู่เสมอ” จนแม้กระทั่งการกระทำที่เป็นเรื่องปรกติธรรมดาก็ยังทำให้พวกเขารู้สึก [ไปเอง] ว่าตนกำลังถูกเลือกปฏิบัติ, หรือว่า Case นี้ก็เป็นคนจีนที่ “รู้สึกไปเองว่าโดนเหยียดอยู่ ?”

cathay-pacific-review-business-class-welcome-drink-champagne-sck-advert-banner-suvarnabhumi-airport

หรืออีกที, ผมเขียน Blog เรื่อง Hostel ในเกาหลีที่มีบริการให้เช่าชุด Hanbok ฟรี

ผมมีเขียนไว้ประโยคหนึ่งว่า “ถ้าเห็นคนใส่ชุด Hanbok เดินแถวนี้, 99% พูดภาษาจีน”

ปรากฏว่าโดนถล่ม, ด้วยข้อหา “เหยียดจีน”

ทั้งที่ความหมายผมอาจเป็น​ “ทำไมรัฐบาลเกาหลีมันเก่งจัง, ทำให้คนจีน [ซึ่งรบราฆ่าฟันกันกับชาติตัวเองมาพันปี] ต้องถ่อบินมาถึงที่นี่เพื่อใส่ชุดประจำชาติเดินเล่น” ในแง่ “นี่เป็นการประชาสัมพันธ์ชาติและการท่องเที่ยวที่เยี่ยมมาก [Blah Blah]”

และเช่นกัน, ถ้า Case นี้เปลี่ยนเป็น “คนใส่ชุด Hanbok แถวนี้มีแต่ฝรั่งทั้งนั้นเลย !” 

ประโยคนี้จะไม่เหยียดทันที…

ถามว่าใครเหยียดใคร ?, หรือเราเหยียดตัวเราภายในใจของเราเอง ?

คือผมก็ไม่ได้จะบอกว่า “Dolce & Gabbana ไม่ผิด”, โดยเฉพาะตัว Designer ที่ดู “เหยียด” ชาวบ้านชาวช่องเขาไปทั่วอย่างชัดเจนและก็ต้องยอมรับว่าในแง่การทำตลาด Brand ข้ามชาติมันต้อง​ “คิดเผื่อเยอะๆ” เพราะมันเป็นเรื่อง Sensitive

แต่ผมก็ “งง” อยู่ดีในประเด็นตั้งต้น, ว่า “แล้วการใช้ตะเกียบกิน Pasta มัน Drama ตรงไหน ?”

เหมือนหลายๆ ความเห็นบน BBC เช่น  “i eat Chinese Food with a Fork [ฉันก็กินอาหารจีนด้วยส้อมนะ]”

และ “i live in Japan, They do this in Japan Really not Even Joking [ฉันอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นและพวกเขาก็ใช้ตะเกียบกิน Pasta กันจริงๆ นี่ไม่ได้จะตลก]” หรือ “This is Hardly Racist [ของแบบนี้เรียกว่าเหยียดผิวด้วยหรือนี่ ?]”

คือ Okay, ถ้าคิดในแง่ของ Brand และความต้องการจะเข้าไปขายของในบ้านเขาก็คงต้อง Serious หน่อย

แต่ในแง่บุคคล, บางครั้งการเหยียดก็เกิดขึ้นแต่ใจตนบนผลแห่งการดูถูกตัวเองนั่นแลฯ

e-pronto-japan-coffee-shop-review-menu-lunch-drink-bar-free-wifi-pasta-daikon-ham