Special : How to สร้างตัวตนออนไลน์และวิธีปรับธุรกิจเก่าเข้าสู่ Digital !!! > "Click"

--------------------------

Blog นี้ผมคิดมา 1 คืนว่าจะเขียนดีรึไม่ ?

แต่ก็เขียนดีกว่า… หลังจากนั่งคุยกับคน Gambia มา 2 วันใน Hostel ที่ Sweden

พอดี เมื่อเช้า ผมเจอคุณ Gambia คนนี้อีกทีที่หน้า Hostel, กระเป๋าพะรุงพะรัง รอ Taxi อยู่ ผมก็ทักเค้าว่าจะไปไหนรึ ?

เค้าบอกว่ากำลังจะไป Norway ~ และพูดกับผมว่าขอบคุณมากที่ชวนเค้าคุยมา 2 คืนแล้ว ตั้งแต่เค้าเดินทางมาเรื่อยๆ เป็นเวลา 3 ปี ไม่เคยมีใครชวนเค้าคุยก่อนเลย แม้แต่ใน Hostel ที่มีคนสารพัดชาติมารวมกัน o_O!!! 

2 คืนที่ผมเจอคุณ Gambia ใน Hostel, เค้าจะนั่งกินข้าวคนเดียวเงียบๆ กับ Galaxy S2 เครื่องนึง

ผมพูดกับเค้าว่า สำหรับผมนะ, เชื้อชาติ สีผิว ศาสนาไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย

เค้าตอบว่าผมเป็นคน Asian ที่แปลกมาก ไม่ว่าเดินสวนกับใคร ชาติไหน ผมหรือผิวสีอะไร ผมก็ยิ้มให้ตลอด และทักทายยังกะว่าผมเป็น Staff ของ Hostel ซะเอง [มันชมรึเปล่าเนี่ย – -*]

ผมบอกเค้าว่าเพราะผมมาจาก “Thailand, แดนแห่งรอยยิ้ม” ไง :)

เค้าหัวเราะ และบอกว่าเค้ามีเพื่อนคนเดียวมาตลอด ก็คือเครื่องนี้ [หยิบ Galaxy S2 ขึ้นมาให้ดู] แล้วพูดต่อว่า ถ้าอยู่ๆ มีคนดำยิ้มให้ หรือพยายามทักทาย, คนผิวขาวจะรู้สึก “ไม่ปลอดภัย” ขึ้นมาทันที

 ผมแย้งเค้าว่าไม่มั้ง, นี่คือ Hostel นะ คนที่เลือกจะพักใน Hostel น่าจะมีกำแพงของการเหยียดผิวน้อยกว่าโรงแรมอยู่แล้ว

คุณ Gambia ก็ยิ้มเศร้าๆ ก่อนจะบอกว่า เค้าเองก็เคยหวังแบบนั้นเหมือนกัน :(

[3 คนนี้เป็นเยอรมัน, Roommates ของผมใน Hostel ที่ Oslo @ Norway เมื่อคืนก่อน]

ก่อนจะลา, ผมบอกเค้าว่ามะรืนนี้ ผมจะบินไป Norway ถ้าเจอกันที่ Oslo ก็ทักผมก่อนบ้างก็ได้ ~ เค้ายิ้มให้แล้วบอกผมว่า การที่ผมทักเค้า 2 คืนติดๆ ทำให้เค้าอยากจะไปเมืองไทย, แดนแห่งรอยยิ้มสักครั้งนึง :) 

 

Comments are closed.