Special : How to สร้างตัวตนออนไลน์และวิธีปรับธุรกิจเก่าเข้าสู่ Digital !!! > "Click"

--------------------------

นานๆ ทีจะเขียน Diary เรื่องส่วนตัว มุมมองความคิดผม ~ พอดีตอนค่ำไปทานข้าวกับเพื่อนที่ Coffee Beans by Dao ร่วมฤดี ในโต๊ะมีสาวเกาหลีคนนึง เก่งและดูดีครับ [ผมชอบมาก ผู้หญิงที่เก่งและดูดี มากกว่าขาวหมวยสวย X อีก – -/]

เวลาคุยกับคนเก่งๆ ทีไร ผมมักจะรู้สึกดี เวลาที่เราตอบกลับว่า “Really ?”

ซึ่งเวลาผมพูดคำนี้คือ… ผมคิดแบบนั้นจริงๆ นะ ไม่ใช่แค่ต่อบทสนทนา :D

นิสัยผมอย่างนึงคือ ไม่ค่อยขี้อิจฉาคน ไม่ชอบการลากคนที่เก่งกว่า ดังกว่าตนลงมา คงเพราะผมคิดว่าเค้าเก่ง เค้าก็ควรไปถึงตรงนั้น การที่เราลากคนเก่งลงมาได้ ไม่ได้แปลว่าเราจะไปแทนเขาได้ ถ้า… เรามันห่วย – -+

ผมคิดว่าคนไทยหลายคนเป็น, ขี้อิจฉาเงียบ… ยิ่งคนที่ชอบบอกว่าไม่อยากเด่น ไม่อยากดัง พวกนี้คือตัวดี เวลาเห็นคนข้างบนล้มต้องรีบเหยียบซ้ำ หรือถ้ามันไม่ล้ม, มีจังหวะก็ต้องดึงมันลงมา หวังว่าตัวเองจะขึ้นไปแทน แต่… ส่วนใหญ่คนพวกนี้ไม่ได้ขึ้นไปหรอกครับ ผมว่า…

สาวเกาหลีคนนี้อยู่ไทยมาเกือบ 10 ปี พูดได้ 5 ภาษา รู้จักเพื่อนผมเพราะไปร้อง Opera [ภาษาเยอรมัน – -] ด้วยกัน ตอนนี้เป็นอาจารย์สอนดนตรีในโรงเรียนนานาชาติ… คุยสนุก คนพวกนี้ผมว่าเค้ามีบรรยากาศรอบๆ ตัวแบบนึง ที่ไม่เหมือนคนทั่วไปนะ

เพื่อนสนิทผมก็เป็นคนเก่ง วันนี้ขับรถกลับมาด้วยกัน ผมชมเค้าไป นี่ก็เหมือนกันนะครับ, เวลาผมบอกใครว่าเก่ง ก็คือผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

เพื่อนผมบอกกลับมาว่าส่วนนึงเพราะดวง

แต่ผมไม่คิดแบบนั้น ผมคิดว่าดวงก็คือส่วนนึงของความเก่ง มันเป็นเรื่องของสัมผัสอะไรสักอย่าง เหมือนคนสองคนไปตกปลา วางเหยื่อใกล้ๆ กัน คนนึงได้ปลา คนนึงไม่ได้ มันดูเหมือนคนนึงดวงดีกว่าอีกคนแค่นั้น

แต่ผมไม่คิดแบบนั้นเลย ผมคิดว่าคนนึงมีสัมผัสรู้บางอย่าง ในการเข้าไปถึงที่ๆ ใช่ ในเวลาที่ใช่

ส่วนอีกคนไม่มี นี่คือความเก่งที่มองไม่เห็น หากคนแบบนี้จะได้ดี ก็สมควรแล้ว

มันอาจเกิดจากการสะสมความรู้ความเข้าใจบางอย่างที่สมองไม่รู้ หรือบางทีตัวเราก็ไม่รู้ว่าเราได้สะสมมัน

และสัมผัสตัวนี้ได้ดีดตัวเราไปอยู่ในจังหวะที่ใช่ก่อนที่เราจะคิดว่ามันใช่

คนที่เกิดมารวยก็เหมือนกัน บางคนอิจฉาคนแบบนี้ว่า “ก็เพราะมันเกิดมารวย” แต่ผมก็ไม่อิจฉาคนแบบนี้เท่าไร ไม่ใช่ว่าผมเป็นคนดี แต่ผมรู้สึกว่าเค้ามีสัมผัสรู้ว่านี่คือการเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย ตั้งแต่ก่อนเค้าจะเกิดมา ดังนั้น เค้าก็สมควรได้มันไปแล้ว

แปลก… ไหมครับ ผมเคยบอกเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง เค้ามักจะมองหน้าผมงงๆ ว่าผมคิดแบบนี้จริงๆ เหรอ :D

แต่ผมคิดแบบนี้จริงๆ นะ ^^

ผมก็เลยรู้สึกว่าการโค่นใครลง เพราะหวังว่าตัวเราจะถีบตัวเองขึ้นไป มันเป็นเรื่องทำไม่ได้

ถ้าเรามีพลังในตัวพอแค่วิ่ง 20 KM มันไม่มีประโยชน์ที่เราจะไปวางยาถ่ายคนที่มีพลังวิ่งได้ 42 KM แล้วหวังว่าการวิ่งมาราธอนวันนี้ เราจะชนะเขา, คือวิ่งได้ 42 KM

คนที่ทำแบบนี้, ผมว่าขยะชัดๆ

แล้วผมว่าหลังจากเค้าทำสำเร็จครั้งนึง, ความภูมิใจในตัวเอง ความเคารพในตัวเองมันจะค่อยๆ สลายไป กลายเป็นสังเวชตัวเองที่ลากคนข้างบนลงมาแล้วขึ้นไปแทนไม่ได้ แต่เค้าก็จะต้องทำต่อไปเรื่อยๆ, คนพวกนี้ผมไม่ชอบคุยด้วยเลย คุยทีไร ผมก็รู้สึกแย่…

ผมเลยไม่ชอบการนินทาคน ไม่ชอบการใส่ร้ายคน โดยเฉพาะเรื่องส่วนตัว

ก็เลยกลายมาเป็นนิสัยในการทำงาน ผมไม่ซีเรียสเลยว่าคุณเป็นใคร ชายหญิงกระเทยเกย์ จบอะไรมา เรื่องส่วนตัวเป็นแบบไหน ขอให้งานที่คุณทำมันดี คุณคือคนเก่ง

 ผมชอบการคุยกับคนเก่ง และผมพบว่าคนเก่งมักจะไม่ขี้อิจฉา

เพราะเค้ารู้ว่าเค้าจะขึ้นไปได้มากกว่านี้ โดยไม่ต้องล้มใคร เค้าจะขึ้นไปเพื่อสู้กับตัวเค้าเอง

Hmm,… สาระเนอะครับ ^^”

จบดีกว่า ผมชอบการคุยกับคนเก่ง วันไหนได้คุยกับคนเก่งทีไร ผมรู้สึกดีไปทั้งวันทุกทีเลย :)

ภาพถ่ายจาก… BB Storm เครื่องส่วนตัวผมเองละ ^^

 

 

Comments are closed.