Special : สมัครบัตร Amex Platinum วันนี้ฟรีตั๋ว Business Class ไปกลับญี่ปุ่น 2 ที่นั่ง !!! > "Click"

--------------------------

Starbucks Soi Convent, ผมไม่ได้มาที่นี่นานจนไม่รู้ว่าเขารื้อทำใหม่

เดิมที Starbucks สาขานี้เป็นบ้านเก่าๆ, ชั้นสองมีโต๊ะไม้กลมๆ ลายตารางหมากรุกวางระเกะระกะและบรรยากาศภายในร้านก็ดูโทรมๆ นิดๆ ตามประสา Starbucks สาขาแรกๆ ของเมืองไทย แต่ปัจจุบันกลายเป็นโทนสีขาวดำดู Modern

วันนี้ผมเข้ามานั่งพักเหนื่อยหลังจากเดินหาร้าน “กาโตว์เฮาส์ [Gateaux House]” แถว BTS ศาลาแดง

และพบว่าร้านกาโตว์ที่ว่านั้น, มันไม่อยู่แล้ว…

 เหตุผลที่ตามหา “กาโตว์” ก็เพราะว่าเมื่อ Week ก่อนผมผ่านร้าน “Maison De Gateaux” แถวสยาม

gateaux-house-maison-24-hours-work-place-free-wifi-siam-one-bakery-review-child

ซึ่งก็เช่นกัน, มันได้กลายเป็นร้านแบบใหม่สำหรับ “Hipster” ที่มีบริการ Free WiFi และพื้นที่ Gallery ชั้น 2 เอาไว้ให้คนมานั่งอ่านหนังสือหรือเปิด Laptop ทำงาน พร้อม Menu อาหารแนว Fusion อย่าง Salmon Pink Sauce Pasta

 อยู่ๆ ผมก็นึกถึงความหลัง…

อย่างที่เคยเล่าลง Blog ไปหลายครั้ง, ว่าสมัยก่อนฐานะบ้านผมไม่ค่อยดี

คุณพ่อขี่มอเตอร์ไซค์ส่งของตากแดดตัวดำ

และวันไหนที่มี “บอลลูนเผือก” ของกาโตว์ติดมือกลับมา ก็คือวันที่ “มีอะไรพิเศษ”

เพราะ “กาโตว์” เป็น “ร้านขนมปังฝรั่ง” ที่ผมไม่กล้าเข้า, ได้แต่มองผ่านกระจก ด้วยราคาที่แพงเกินเอื้อม

ผมเล่าเรื่องทำนองนี้ทีไรก็มักมีคนแปลกใจ, เหมือนที่วันก่อนผม Share ภาพรถสองแถวขึ้น Facebook

tuk-tuk-thai-taxi-red-songthaw-fare-local-transportation-driver-bangkok-thailand

ถึงขั้นมีคนมา Comment ว่า “คุณ Cookie ขึ้นสองแถวได้ด้วย ?”

[วันนั้นส่งคุณ Schnitzel, รถของผมไป Check หน้าฝนก็เลยนั่งสองแถวไปหากาแฟกินต่อ]

หรืออย่างคราวก่อนก็เคยเล่าว่า “กุ้งชุบแป้งทอด” เป็นอาหารแห่งความทรงจำเช่นกัน

เพราะสมัยนั้น ผมจะไปยืนแอบมอง Menu หน้าร้านอาหารจีนแต่ก็ไม่กล้าสั่ง

ทั้งที่ก็เป็นแค่กุ้งชุบแป้งทอดแบบตัวเล็กๆ ชุบแป้งหนาๆ สี่ห้าตัวจิ้มกับบ๊วยเจี่ย

แต่ราคาในวันนั้นมัน “แพงมากจริงๆ”

หรืออีกเรื่องหนึ่งที่จำได้แม่นจากสมัยเด็กก็คือ ผมอยากได้หุ่น Model การ์ตูนเรื่อง Dragon Ball เหมือนกับเพื่อนๆ แต่ว่าไม่มีเงินซื้อ, สุดท้ายต้องไปตัดตัวการ์ตูนมาแปะบนแผ่นโฟม แล้วตัดโฟมอีกทีเพื่อมาเล่นเองคนเดียวเงียบๆ

bar-b-q-plaza-b-gon-egg-hunt-winter-snow-hat-cookie-iphone-6-starbucks

การเดินผ่านร้าน “กาโตว์” ทำให้คิดถึงวันเก่าๆ

ทุกวันอาทิตย์, ครอบครัวผมห้าคนจะโบกตุ๊กตุ๊กหรือไม่ก็ขึ้นรถเมล์ไปห้างใกล้ๆ บ้าน

ส่วนใหญ่จะนั่งทานไก่ย่างกันคนละชิ้นในร้าน Chester’s Grill

ถ้าวันไหนได้เข้า MK Suki หรือ BBQ Plaza, ถือว่าพิเศษสุด

พอมานึกย้อนไป, ตอนนั้นไม่ได้สังเกตเลยว่าคุณพ่อคุณแม่ผมทานแต่ผัก

ส่วนเนื้อหมูเนื้อไก่ก็คีบให้ลูกๆ

เมื่อเทียบกับ Starbucks ที่ผมนั่งเขียน Blog และ Clear งานอยู่ ณ ตอนนี้, สิ่งที่กาโตว์ขายก็แค่ “ขนมปังฝรั่งในความเข้าใจของคนไทย” อย่างแยมโรล / Hot Dog ง่ายๆ หรือกระทั่งขนมปังหมูหยองราดน้ำสลัด

gateaux-house-maison-24-hours-menu-bread-balloon-taro-one-bakery-review-child

แต่สิ่งหนึ่งที่กาโตว์มีและ Starbucks ไม่ก็คือ “ความทรงจำเก่าๆ” ในวันที่เรายังอยู่กันอย่างยากลำบากและรู้สึกว่าขนมปังกาโตว์เป็นสิ่งที่ราคาแพงมาก จนทำได้แค่ยืนมองผ่านกระจกร้านจากที่ไกลๆ

กระทั่งวันนี้ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าขนมปังลูกกลมๆ สีม่วงที่เคยทานตอนนั้น, มันชื่อ “บอลลูนเผือก” จริงๆ รึเปล่าครับ