Special : สมัครบัตร Amex วันนี้ฟรีตั๋วชั้นธุรกิจสู่ญี่ปุ่น 3 ใบ ! > "Click"

--------------------------

เหมือนหนังที่ฉายซ้ำ, ตอนผม Backpack ไป Singapore คราวก่อนก็เคยมีการวางระเบิดในกรุงเทพฯ จนทุกคนที่ Hostel ต้องเรียกผมมาดู CNN ในห้อง Common Room และถามว่า “มีสงครามแบบนี้แล้ว You จะกลับบ้านได้ไหม ?”

วันนี้ผมอยู่ที่ Hostel เล็กๆ ใน Vladivostok,

Roommates ทั้งชาวเกาหลี / ญี่ปุ่น / Mongolian และแม้กระทั่ง Russian ยังตกใจ

ถามผมว่า “นี่เมืองไทยมีสงครามกลางเมืองอีกแล้วหรือ ?”

รู้ไหมครับว่าปัจจุบัน, บริษัทประกันใหญ่ๆ ของโลกไม่ขายประกันเดินทางให้ชาวต่างชาติที่จะมาไทยแล้ว

terrorist-thai-bangkok-bomb-2015-news-junta-travel-insurance-ban-cover-wars-danger

อย่าง Allianz Global Insurance ก็ขึ้นชื่อ Thailand ตัวแดงอย่างชัดเจน, เช่นเดียวกับ Afghanistan / Iraq / Somalia / Sudan / Syria / Congo / Haiti และอีกหลายประเทศใน Africa ที่เต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง

คนไทยส่วนใหญ่คงไม่ทราบ, เพราะประเทศพวกนี้คือประเทศที่เรา “เหยียด” กัน

เราได้แต่บ่นและโวยวายว่า “ทำไมเดี๋ยวนี้ฝรั่งมันไม่มาเที่ยวเมืองไทย ?”

ไม่เคยจะมองเลยว่าอาการเราหนักขึ้นทุกวันๆ

ผมขอถามสั้นๆ ว่า…

ถ้าให้จ่ายเงินบินไปเที่ยว Iraq / Congo / Somalia หรือ Sudan, จะมีใครอยากไปบ้าง ?

 ฝรั่งที่จะมาไทยมันก็คิดเหมือนเรา

russia-vladivostok-on-running-shoe-thailand-cat-dog-foot-trans-siberian-railway-backpack

เขียนมากไปก็คงจะโดนโยงเข้าการเมือง

ซึ่งตราบใดที่คนไทยคิดยังแบบนั้น, เรื่องมันก็ไม่มีวันจบ

มีเรือลำหนึ่งชื่อว่า “ไทย” ที่กำลังจะจม

ทั้งที่มีคนสองคนกับไม้พายสองอัน

แต่สิ่งที่พวกเขาคือทำโยนความผิดให้กันและใช้ไม้สองอันนั้นฟาดฟันจนในที่สุดเรือก็ล่มไป

ผมนั่งดูข่าวการวางระเบิดราชประสงค์ครั้งนี้จาก Hostel เล็กๆ ใน Vladivostok

เมื่อมองจากนอกบ้านจึงได้รู้ว่าคนส่วนใหญ่ไม่อยากไปเมืองไทยอีกแล้ว, ไม่ใช่แค่นักธุรกิจหรือนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนักแต่แม้กระทั่งพวก Backpackers ที่ชีวิตง่ายๆ เองก็ยังเลือกจะเบนเข็มไป Singapore / Laos หรือ Vietnam

 vladivostok-airport-moscow-russia-9288-trans-siberian-backpack-station-train-railway

ผมขอย้ำว่า “อาการเราหนักขึ้นทุกวัน”, แม้มันจะตรงกันข้ามกับสิ่งที่เราพยายามหลอกตัวเองอยู่แต่จงรู้ไว้เถิดว่าเรื่องนี้จะเกิดซ้ำไปมาจนกว่าจะถึงวันที่เรา “ชินชา” ซึ่งปัจจุบันคนไทยก็เริ่มแสดงอาการ “สะใจ” กับการตายของฝ่ายที่คิดต่างจากตนแล้ว

ผมคงไม่กลับเมืองไทยสักพัก…

 – Update –

จบการ Backpack สู่ “เกาหลีญี่ปุ่นรัสเซีย” แต่เพียงเท่านี้, อย่างน้อยที่สุดผมก็มาถึง Vladivostok แล้ว

ส่วนรถไฟสาย Trans Siberian คงต้องยกยอดไปครั้งหน้า

พรุ่งนี้, ผมจะบินไปเยี่ยมคุณน้องสาวที่ Tokyo พร้อมกับคุยงานใหม่ที่นั่น

[ซึ่งทีแรกตั้งใจจะคุยหลังจบการ Backpack เส้นทางรถไฟสาย Trans Siberian ที่ Mongolia]

9288-kitometre-vladivostok-moscow-distance-trans-siberian-train-railway-station-russia

เช่นเคย, Blog นี้ถูก Shared ออกไปหลักหมื่นและก็มี Drama ตามมา

ถามว่า “แล้วจริงๆ ผมอยู่ฝั่งไหน ?”

ตอบได้สั้นๆ ว่าผมเริ่มสงสัย…

แต่มันไม่ใช่ความสงสัยในระบอบการปกครอง, ทั้งประชาธิปไตยหรือเผด็จการ

มันพื้นฐานกว่านั้น

คือผมสงสัยว่า “ชีวิตเรายังมีค่าไหม ?” มากกว่า

สมมติว่าตัวการวางระเบิดครั้งนี้คือ “คนที่อยู่นอกประเทศ” จริง, ก็แน่นอนว่าคงไม่มีใครสามารถไปจับตัวได้ แต่ถ้าผู้บงการคืออีกฝ่ายที่ต้องการโยนความผิดให้กลุ่มอำนาจเก่าหรือต้องการใช้กฏหมายทหารที่เข้มงวดยิ่งกว่าเดิม…

vladivostok-airport-bus-russia-helicopter-soviet-military-trans-siberian-backpack-soldier

ก็เช่นกัน, มันคงไม่มีใครไปตรวจสอบตัวรัฐบาลทหารอยู่ดี

สรุปสั้นๆ, ไม่ว่าฝ่ายไหนเป็นคนลงมือ แต่คนที่ตายก็คือ “ใครก็ไม่รู้” หรือ “ใครสักคนก็ได้” ซึ่งบังเอิญเดินผ่านไป

วันนี้ก็แค่โชคดีที่ “ใครสักคน” ยังไม่ใช่เรา

มันเหมือน Tennis, บนสนามที่มีผู้เล่น 2 ฝ่ายหวดไม้

สุดท้ายฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดก็ชนะไป, ได้ครองทั้งถ้วยรางวัลและเงินมหาศาล

ส่วนลูก Tennis ที่ถูกฟาดจนเละก็โยนทิ้งอย่างไร้ค่า, เพราะว่ายังมีลูกใหม่อีกนับไม่ถ้วนสำหรับการแข่งขันครั้งหน้า ซึ่งก็อาจเป็นผู้เล่นรายใหม่หรือไม่ก็ผู้แพ้คนเก่ากลับมาท้าชิงและสิ่งที่ผมสงสัยที่สุดก็คือ “ทำไมคนไทยไม่สงสัย ?”

“ใครสักคนก็ได้” แปลว่าทุกคนมีโอกาสเท่าๆ กัน…

vladivostok-airport-japan-koria-russia-china-mongolia-siberian-railway-backpack-moscow