Special : สมัครบัตร Amex วันนี้ฟรีตั๋วชั้นธุรกิจสู่ญี่ปุ่น 4 ใบ ! > "Click"

--------------------------

ตั้งเป็นกฏประจำตัวทุกครั้ง, ไม่ว่าจะนั่งเครื่องบินไป Backpack ไกลแค่ไหน ก็ต้องเผื่อ 1 มื้อไว้ลอง “อาหารไทย” เสมอ

ตอนนี้ผมอยู่ที่กรุง Prague, เมืองหลวงของ Czech Republique แถบ Europe กลางค่อนมาทางตะวันออก ซึ่งยังเป็นประเทศที่คนไทยมาน้อยเมื่อเทียบกับ Europe ตะวันตกอย่างฝรั่งเศส / Italy และอังกฤษ

แต่ที่นี่ก็มีร้านอาหารไทยไม่น้อย, ส่วนหนึ่งคงเพราะอาหารบ้านเราอร่อย

[ถึงผมจะเขียน Blog บ่นคนไทยว่าชอบแต่งเรื่องเข้าข้างตัวเองแต่เรื่องอาหารไทย, ไม่ปฏิเสธครับว่าทั้งโลกยกนิ้วให้จริง]

และนี่คือ “ผัดไทย” แห่งกรุง Prague !!!

จานส่องแสงสว่างโชติช่วงดั่งดวงตะวันแห่งฟากฟ้าบูรพาทิศ…

แน่นอนครับว่าผัดไทยที่ผมซื้อมาจากข้างถนน Wenceslas จะต้องขายในร้านที่มี “Sushi” และ “เฝอ” 

ที่เมืองนอก, โดยเฉพาะ Europe มักจะรวมเอาอาหารเวียดนาม / อาหารญี่ปุ่นและอาหารไทยมาขายด้วยกันเป็นประจำ

[ได้ยินว่าเพราะคนไทยกับคนเวียดนามชอบหุ้นกันเปิดร้าน แต่ไม่ทราบว่าจริงไหม] 

 กองเส้นผัดไทยที่เห็นนี่, ขนาด Jumbo Jet เลยทีเดียว…

ใครมีที่เปิดขวดเบียร์สิงห์ที่บ้าน, ลองหยิบมาเทียบกันดู จะรู้เลยครับว่า ผัดไทยกองนี้ สามารถทานได้ 4 คนขึ้นไป ไม่ต่างจากบะหมี่จับกังแถวเยาวราชบ้านเรา ในราคา 155 โครน หรือ 248 บาท

และนี่ก็คือโฉมหน้าของ Chef ที่ทำ “ผัดไทย” จานนี้ให้ผม, ไม่บอกก็คงรู้ว่าดูยังไงก็ไม่ไทย

[จะบอกว่า “ผัดไทยจานนี้” ก็ไม่ถูกนัก เพราะผมสั่งแบบ “Take Away”, มันจึงใส่มาในกล่องกระดาษ]

เมื่อเปิดออกมาก็ต้องร้อง “Wow !!!”

เพราะมันมีกุ้งอัดอยู่เต็ม !!!

และเมื่อลองเท [กลิ้ง] มันออกมาใส่จาน

ก็พบว่าหน้าตาของผัดไทยในกรุง Prague ดูคล้ายกับผัดไทยข้างถนนของบ้านเรามากอย่างไม่น่าเชื่อ !!!

[ยิ่งเมื่อเทียบกับผัดไทยใส่ซอสมะเขือเทศที่ผมเคยทานตอน Backpack ไป London]

ด้วยความดีใจ, ผมก็รีบไปเปิดเบียร์ของ Czech Republique มาดื่มแกล้มทันที แม้ที่นี่จะไม่มีเบียร์สิงห์ขาย แต่อาหารไทยเราอร่อยอยู่แล้ว ทานกับเบียร์อะไรก็คงได้ทั้งนั้นละน่า !!!

จะว่าไปก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของโลก

ที่เปิดเบียร์สิงห์สามารถใช้กับเบียร์ของ Czech Republique

หรือจริงๆ ก็คือ เบียร์ขวดใดๆ บนพื้นแผ่นดินก็เปิดได้หมด

ในขณะที่ปลัีกไฟยังมีหลายมาตรฐาน, รองเท้ายังมี Size แบบ US / UK และ EU

แต่ในโลกของการดื่มเบียร์ ไม่มีกำแพงพรมแดนกั้นเลย

มนุษย์เราเมื่อชนแก้ว, ก็ควรจะเป็นมิตรกันได้เสมอ

ว่าแล้ว ผมก็เริ่มเอาตะเกียบ [ไม่มีช้อนส้อมมาให้ เพราะฝรั่งคิดว่าคนไทยใช้ตะเกียบกินผัดไทย] พลิกเส้นไปมา, กุ้งเป็นแบบแกะเปลือกกรอบๆ เด้งๆ คล้ายๆ ใน MK Suki และผัดไทยที่นี่ก็ไม่มีทั้งเต้าหู้ / ไชโป๊วหรือกุ้งแห้ง แต่ปัญหาคือ…

ผัดไทยที่กรุงปรากใส่หอมหัวใหญ่กับกะหล่ำปลีดิบ o_O!!!

ดิบจริงๆ

คือยังเขียวๆ กรอบๆ อยู่เลยครับ

แย่ยิ่งกว่า “ผัดไทยใส่ซอสมะเขือเทศแห่งกรุง London” คราวก่อนซะอีก

ผมก็เขี่ยผัดไทยก้อนกลมกลิ้งไปกลิ้งมาในจานส่องแสง

เมื่อก่อน ผมมักจะหัวเราะเยาะเวลาที่ป้า Martha ทำอาหารไทยออกมาแบบผิดไปคนละโลก, จนวันหนึ่ง ได้คุยกับคนที่ไปอยู่เมืองนอกมานาน เขาบอกว่า “เราทำเท่าที่เรามี เท่านี้ก็ทำให้เราพอจะหายคิดถึงเมืองไทยแล้ว”

ด้วยความซาบซึ้งใจ, ผมจึงคีบผัดไทยขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะทานมันเข้าไป และพบว่า…

 มันก็ไม่ใช่ผัดไทยอยู่ดีนั่นละ – –

แต่ก็อย่างว่านะครับ, กรุงปรากอยู่ไกลจากกรุงเทพฯ บ้านเราถึง 8580.4 กิโลเมตร

แค่มี “ผัดไทยในแบบปราก” ให้ได้ทานกัน ก็นับว่าน่าสุขใจแล้ว

ยิ่งสำหรับคนไทยที่ต้องอยู่ห่างบ้าน

การมีอาหารไทยและเบียร์สิงห์ขายที่ Czech Republique ก็คงทำให้คลายความคิดถึงได้บ้าง

แม้มันจะมีกะหล่ำปลีก็ตาม…

แต่สิ่งที่ทำให้ผมเสียใจนิดๆ ในการทานอาหารไทยที่ Prague [และหลายๆ ครั้งที่ Europe] ก็คือ “ซอสพริกศรีราชา” ที่วางไว้บนโต๊ะเครื่องปรุงข้างๆ คือ “ซอสของเวียดนาม”, หาใช่ซอสศรีราชาจากไทยเราไม่

 หากใครอ่าน Blog ผมมาตลอด, อาจจะเคยผ่านตาเรื่อง “ซอสศรีราชามาแรงที่ USA แต่เจ้าของซอสที่ว่านี้คือเวียดนาม” กันมาบ้างแล้ว และที่ Prague เองก็มี “ซอสศรีราชา” ของ “Huy Fong” วางอยู่ในร้านอาหารไทย

เป็นเรื่องน่าเสียใจที่คนไทยไม่เห็นค่าของสิ่งที่เรามี, จนกระทั่งถึงวันที่เราเสียมันไป

 

One Reply to “ผัดไทยในกรุงปราก เมื่อเดินทางจากบ้านมาไกล 8580 กิโลฯ”

Comments are closed.