Starbucks Reserve, ก็คือ Starbucks สาขาพิเศษที่คัดเลือกจาก Starbucks ทั่วไปขึ้นมาอีก Level ~ และก็จะมีขายกาแฟตัว Signature Selected เพิ่มขึ้นมาอีก แต่ Starbucks Reserve จะมีแค่ในบางประเทศเท่านั้น :)
นอกจากตัวกาแฟแล้ว, Starbucks Reserve ก็มีแก้ว Mug สีดำเฉพาะของร้านด้วยครับ
เห็นหลายคนถามถึง ก็เลยจะถ่ายมาให้ดูซะนิด :D
กล่องเป็นกระดาษ Recycled ตามแบบฉบับ Starbucks ส่วน Logo จะเป็นรูปดาว [Star] กับตัวอักษร R [Reserve]
ตัวแก้วเป็นเซรามิคสีดำ หนาแบบสุดๆ และหนักมากๆ - -*
Continue Reading…
Posted 3 months, 1 week ago at 13:44. 11 comments
“เล่น BB กันนะคะ เล่น BB มั้ยครับ” ฮึ่มๆ ~ ไปไหนก็มีแต่คนทักเรื่อง BB BlackBerry กัน ดาราก็ชอบบอกว่า Chat กันใน BB แต่ปัญหาคือเราไม่ได้ใช้ BB กับเค้านี่สิ… ก็ Nokia มันใช้งานง่ายกว่านี่นา… อย่ากระนั้นเลย ในฐานะนี่ผมเคยใช้ทั้ง Nokia ทั้ง BlackBerry มาแล้ว ต้องหาทาง !!!
จึงเป็นที่มาของการชวนเล่น Ovi Contact นี่เอง ~ ใครที่ใช้ Nokia มาเล่นกันนะครับผม :D
ถ้าใครใช้ Nokia รุ่นใหม่ๆ มันจะมี Ovi Contact อยู่แล้ว กดเข้าไปเล่นมันจะให้สมัคร mail ของ ovi.com แล้วก็เอา mail นี้มา Add คุยกัน ของผมคือ CookieCompany@ovi.com
Continue Reading…
Posted 2 years, 3 months ago at 02:06. 65 comments
อ๊ากกกกกกกกกกซซซซซซซซซ์ !!!!!!!!!!!!!
[จะอ๊ากซ์ทำไม]
หลังจากที่ตอนบ่าย ผมเขียน Blog ถามในนี้ว่า มีใครรู้จักเจ้า Starbucks ถ้วยนี้บ้างเอ่ย… ?
ก็มีหลายคน mail มาหาผม !!! ขอบคุณมาก ๆ เลย ถึงแม้มันจะไม่ตรงเป๊ะก็ตาม แต่ผมก็รู้สึกดีขั้นเทพ !!!
แต่แล้วเรื่องราวอันน่าขื่นขมปนความซาบซึ้งใจก็ได้เริ่มต้นขึ้นในบ่ายแก่ ๆ ของวันนี้ มันคือความน่าประทับใจยิ่งยวดแม้จะจากโลกนี้ไปแล้วก็ยังไม่ลืม ราวกับนรกของ Mocha ที่ผสานเป็นหนึ่งกับเกลียวคลื่น Chocolate อันน่าอภิรมย์ที่สั่นสะเทือน Starbucks !!!
[เขียนบ้าบออะไรหว่า นี่เป็นชื่อ Blog ที่ยาวที่สุดในโลกแหง]
ภาค 1 : ลำนำแห่งการเริ่มต้น
บ่ายสามโมง… ทางโทรศัพท์
กุ๊กกี้กอมปะนี : อ๊ากกกกกกซซซซซซซซซซซ์ อยากกิงกาแฟ !!!
คุณเพื่อนสนิท : ง่ะ ปรกติ แกกินกาแฟด้วยเหรอ ?
กุ๊กกี้กอมปะนี : ไป Starbucks กานนนนนนนนนนน !!!
คุณเพื่อนสนิท : อะไรฟะ ? อยากกินอะไรในตาบั๊ก ?
กุ๊กกี้กอมปะนี : ไม่รู้…
คุณเพื่อนสนิท : ….
กุ๊กกี้กอมปะนี : ที่อยากกิงไม่รุ แต่รุว่าใน Starbucks ไม่มี…
คุณเพื่อนสนิท : … !!!!
กุ๊กกี้กอมปะนี : คุณ… ผมอยากทานมาหลายวันแล้ว ตอนนั้น ผมจำได้เลย ผมถือ Starbucks ถ้วยนี้ เดินเข้าไปในวัด Meiji – Jingu ตรงข้าม Harajuku โอ… ประหนึ่งว่าสวรรค์และพื้นโลกได้มาบรรจบกัน ตะวันตกมาพบกับตะวันออก ทีแรก ผมก็ไม่รู้ เห็นมันเขียนว่า Chocolate ไม่คิดว่ามันมีผสมกาแฟ [โง่]
กุ๊กกี้กอมปะนี : แต่มันอร่อยมาก อาจจะเพราะผมเอาภาพนี้เป็น Wallpaper มือถือ พอเห็นทีไร ผมก็รู้สึกได้เลยว่ากลิ่นและรสของ Starbucks ถ้วยนี้ ฟุ้งขึ้นมาในจินตนาการ ความหอมละมุนของมัน เติมเต็มวิญญาณของผม… ผมขอตั้งชื่อภาพนี้ว่า “Eat Meets West” [เขียนก็ผิด] คุณเข้าใจมั้ย !!!
คุณเพื่อนสนิท : …. [คนเป็นเพื่อนสนิทผมนี่น่าเห็นใจมาก ๆ ได้ฟังเรื่องงี่เง่าที่ยิ่งใหญ่แบบนี้บ่อย ๆ]
กุ๊กกี้กอมปะนี : แต่เมื่อวานผมไปเดินดูเมนูที่ Starbucks มาแล้ว มันไม่มี !!! ไม่มีอะไรที่ดูคล้าย ๆ เลย !!!
คุณเพื่อนสนิท : ชั้นก็ว่าไม่มีแหง
อ๊ากกกกกกกกกกกซซซซซซซซซซซซซซ์ !!!!!!!!!!!!!!
[เพื่อนผมคนนี้เคยไปอยู่เมกาฯ มา มันบอกว่าเมนูที่นั่นก็ไม่เหมือนไทย ดังนั้นแกจงปลงสังขารและไปโดดน้ำตายซะ เพราะมันไม่มีขายร้อกกก]
ภาค 2 : บทกวีสู่การทำลาย
หนึ่งชั่วโมงถัดมา กุ๊กกี้กอมปะนีกับคุณเพื่อนอีกสองตัวก็ยืนอยู่หน้า Starbucks ใน Siam Square [ที่มันสวย ๆ มี 2 ชั้นแต่ดันเล็ก ๆ แถมอยู่หน้าป้อมยามอีกต่างหาก]
ในมือเพื่อนผม มีถุง Starbucks หนึ่งถุง… ในนั้นมี Vanilla Latte 1 แก้ว มันบอกว่าก่อนออกจาก Office มีคนซื้อมาให้ เลยต้องถือมาด้วย
พลั่ว !!!! [เสียงผลักประตู]
กุ๊กกี้กอมปะนีกับคุณเพื่อนยืนตัวกลมหน้าโง่ ๆ อยู่หน้าเคาน์เตอร์ ไม่รู้จะสั่งยังไงดีหว่า…
คุณพนักงานดีมาก ๆ หยิบเมนูส่งให้ สงสัยกลัวผมเป็นแมวลุง อ่านเมนูที่อยู่บนหัวไม่เห็น พร้อมกับส่งขนมเล็ก ๆ สำหรับชิมให้ 2 ชิ้น เป็น Ciabatta ไส้ไก่กับไข่ขาวและชีส อร่อยขั้นเทพ !!! [แอบไปสั่งอีก 1 ชิ้นด้วย]
กุ๊กกี้กอมปะนียังทำหน้าโง่ ๆ ตอนอ่านเมนู คือไม่ทานกาแฟครับ… ที่เขียน ๆ มาเนี่ย ไม่รู้สักอย่าง มันต่างกันยังไงหว่า อะไรคือ เอ๊กเปร๊ดดดโซ่ อะไรคือ มอคฆ่า หว่า
คุณเพื่อนสนิทปราดมาจากนรกทันที : เอาภาพให้เค้าดูสิ เผื่อจะรู้ !!!
กุ๊กกี้กอมปะนียกมือถือที่มีภาพ Wallpaper ขึ้นมา !!!
คุณพนักงานแสนซวย : …
กุ๊กกี้กอมปะนี : …
คุณเพื่อนสนิทสุดเซ็ง : …
แน่นอนครับว่าไม่รู้หรอก พนักงานคงคิดในใจ : ไอ้กุ๊กกี้กอมปะนี มันบ้ารึเปล่า อยากกินเองยังไม่รู้เอง อนาถโลก
กุ๊กกี้กอมปะนี : ก็ไม่รู้นี่หว่า !!! ถ้ารู้แล้วจะมาปรึกษาเรอะ !!! [ทะเลาะกับตัวเองในใจก็ได้ บ้าพิกล]
กุ๊กกี้กอมปะนี : คุณพนักงาน !!! ผมอยากทานมาหลายวันแล้ว ตอนนั้น ผมจำได้เลย ผมถือ Starbucks ถ้วยนี้ เดินเข้าไปในวัด Meiji – Jingu ตรงข้าม Harajuku โอ… ประหนึ่งว่าสวรรค์และพื้นโลกได้มาบรรจบกัน ตะวันตกมาพบกับตะวันออก ทีแรก ผมก็ไม่รู้ เห็นมันเขียนว่า Chocolate ไม่คิดว่ามันมีผสมกาแฟ [โง่]
กุ๊กกี้กอมปะนี : แต่มันอร่อยมาก อาจจะเพราะผมเอาภาพนี้เป็น Wallpaper มือถือ พอเห็นทีไร ผมก็รู้สึกได้เลยว่ากลิ่นและรสของ Starbucks ถ้วยนี้ ฟุ้งขึ้นมาในจินตนาการ ความหอมละมุนของมัน เติมเต็มวิญญาณของผม… คุณเข้าใจมั้ย ?
พนักงานสุดเซ็ง x 2 : [ลาโลก...]
กุ๊กกี้กอมปะนีพยายามเอานิ้วจิ้ม ๆ ป้ายที่เขียนว่า “มอคฆ่า” ที่เป็น Promotion ตอนนี้
พนักงานสุดเทพ ดวงตาแวววาว [ก็คนเดิมนี่ละ] : งั้นลองเป็น Signature Chocolate แล้วใส่ Espresso ลงไป Shot นึงมั้ยครับ !!!
ภาค 3… ความ Romantique ที่สอดผสานเป็นหนึ่งกับความโศกเศร้าและหยดน้ำตาที่แสนเค็ม !!!
เสมือนหนึ่งการคีบลูกชิ้นกุ้งลูกสุดท้ายใส่ปาก และการนั่งคิดชื่อเพลง… เพลงอะไรวะ จะนึกออกอยู่แล้ว โอ้… ไม่ ทำไมนึกไม่ออก คำตอบอยู่ในสายลม !!!
Signature Chocolate + Espresso 1 Shot ใกล้เคียงขั้นเทพ แต่มันยังไม่ใช่ !!! มีสิ่งใดกันนะที่ขาดไป ? แล้วผมจะหาสิ่งนั้นได้จากที่ไหน !!!
กลุก ๆ กุ๊กกี้กอมปะนีกับคุณเพื่อนอีกสองตัวนั่งอืดไปมาในร้าน แอร์ในนั้นเย็นแต่จิตใจผมร้อนรุ่ม !!! ความฝันที่จะทาน Starbucks อะไรก็ไม่รู้ Chocolate + Espresso มั่ว ๆ มั้ง [ชื่อเครื่องดื่ม] พังทลายลง ทั้งที่เรากำลังจะเข้าถึงแก่นแท้แห่งมันอยู่ ณ บัดเดี๋ยวนี้แล้ว !!!
คิดได้ดังนั้นแล้วก็… อ๊ากซซซซซซซซซซซซซซซซซ์ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แม้เสียงจะดังแค่ไหน แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ความเงียบ กุ๊กกี้กอมปะนีนั่งดื่ม Chocolate + Espresso 1 Shot ด้วยใบหน้าที่ยอมรับชะตากรรม แต่เมื่อสบตาก็พนักงานก็ยังมีรอยยิ้มมอบให้ คุณพนักงานชูนิ้วโป้ง !!! คุณคือพนักงานสุดเยี่ยม !!! ผมเองที่อ่อนแอเกินไป แต่… ผมมีความใฝ่ฝัน… ผมผิดด้วยหรือที่อยากดื่ม Starbucks บ้าอะไรก็ไม่รู้ผสม Chocolate บนแผ่นดินบ้านเกิด !!!
[เพื่อนถีบออกนอกร้าน ลากไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำดูดี๋ด้วยความเซ็ง]
ภาค 4 : สู่การรู้แจ้ง การจาริกแห่งจิตวิญญาณสมองทึบสู่ญี่ปุ่น จากน้องสาวกุ๊กกี้กอมปะนี !!!
กุ๊กกี้กอมปะนี : เล่าเรื่องความอนาถประจำวันนี้ให้น้องสาวฟัง ซึ่งน้องสาวผมเคยได้ทุนไปเรียนที่ญี่ปุ่น
น้องสาวกุ๊กกี้กอมปะนี : ก๊อกแก๊ก ๆ นั่งเคาะ Laptop
กุ๊กกี้กอมปะนีกลิ้งแมว
น้องสาวกุ๊กกี้กอมปะนี : スターバックス ディスカバリーズ®ブリュッセル［ダークチョコレート モカ］เหรอ ?
กุ๊กกี้กอมปะนี : อ๊ากกกกกซซซซซซซซซซซซซ์ !!!!!
คือ… ผมค้นใน Google ตั้งนานไม่เจออะไรเลย เจอแต่ Starbucks Discoveries อะไรก็ไม่รู้ 4 แบบ ขนาดหาจาก Starbucks.co.jp ก็ยังไม่เจอ
น้องสาวกุ๊กกี้กอมปะนี : อ้ายโง่… แกค้นเป็นภาษาญี่ปุ่นดิ
กุ๊กกี้กอมปะนี : หึ…
ซูม !!!!!!!!!! การปรากฏตัวบนพื้นโลกของ Starbucks Discoveries Bruxelles Dark Chocolate Mocha [ชื่อจะยาวไปไหน] ได้กำเนิดขึ้นแล้ว !!!!!!!
กุ๊กกี้กอมปะนี : อ่านส่วนผสมมันหน่อยดิ๊ [ใช้คนอื่น ยังพูดจาแบบนี้อีกเรอะ]
น้องสาวกุ๊กกี้กอมปะนี : เป็นดังฉะนี้ ฯ มันมีผสมโกโก้ด้วยนะ
มิน่าละ… รสชาติแฝงของโกโก้นี้เองที่สัมผัสวิญญาณของผม ชวนให้ระลึกถึงครั้งหนึ่งสมัยเด็กที่ผมเป็นเด็กกำพร้าตัวเล็ก ๆ ในโรงเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เยอรมัน หลังสงครามโลกอันโหดร้ายเพิ่งยุติลง
ตอนนั้น ผมเฝ้ารอคอยการแจกโกโก้… เฝ้ารอคอยการแจกโกโก้ อาทิตย์ละครั้ง แต่มันเป็นโกโก้ที่อร่อยมาก ไม่มีแม้แต่เศษขนมปังสักครึ่งชิ้น เพราะตอนนั้น ขนมปังเพียงหนึ่งก้อน มีราคาถึงร้อยล้านมาร์ค !!!
[ใน Blog อันสุดแสนปัญญานิ่มแต่จริงล้วน ๆ มีเรื่องนี้ละที่มีสาระ ตอนนั้นเยอรมันแพ้สงคราม ถูกเรียกเงินจากฝ่ายพันธมิตรอย่างหนัก ทำให้ราคาข้าวของในประเทศแพงมหาศาล เป็นที่มาของนโยบายไม่จ่ายตังค์ปฏิกรณ์สงครามของฮิตเลอร์ และนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่ 2...
สาระขั้นเทพ...]
หึ !!! …Starbucks ไทยเอ๋ย จงรับรู้ถึงความโกรธแค้นของผมและกรุง Bruxelles ซะ !!! พรุ่งนี้ละ… ผมจะไปประกาศนามแห่งกรุงเก่านี้ เบื้องหน้า Starbucks สำนักงานใหญ่ไทยแลนด์ [มันอยู่ไหนหว่า]
และพนักงาน [หน้าตาเหมือนในรูป] ที่บังอาจชงกาแฟผิด ไม่ใส่โกโก้ผมมาให้จะต้องรับโทษอันสาสมด้วยการเสียบเสาประจานหน้าสาขา Siam Square !!!
[จริง ๆ พนักงานที่สาขาสยามยอดเยี่ยมมาก ๆ นะครับ เป็นมิตรดีด้วย และยังให้คำแนะนำเรื่องกาแฟมาอีกหลายอย่าง ขนาดเพื่อนผมเป็นคนขี้วีนสุด ๆ ยังชมเลย แต่เรื่องทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นเพราะความโง่ของกุ๊กกี้กอมปะนีล้วน ๆ - ซึ่งถึงไม่บอก ทุกคนก็คงรู้อยู่แล้ว]
ว่าแต่… ถึงจะรู้ส่วนผสมแล้ว จะไปบอกให้เค้าชงได้รึเปล่าหว่า…
หรือต้องไปหามาชงเองที่บ้าน…
แต่… สิ่งที่อยากจะบอกที่สุดใน Blog นี้ก็คือขอบคุณหลาย ๆ คนที่ mail มาแนะนำผมเรื่องกาแฟด้วยนะครับ และก็ขอบคุณพนักงาน Starbucks ที่สยามด้วย วันหลังผมจะแวะไปอีกแน่ ๆ ที่นี่สวยและบริการดีครับ
[พนักงานบอกว่า ถ้าจะมาให้ชง Starbucks Discoveries Bruxelles Dark Chocolate Mocha กรุณาไปสาขาอื่น]
และ… ตั้งแต่เขียน Blog มา มี Blog นี้ละที่เป็นตัวตนผมแบบสุด ๆ แล้ว ไม่สร้างภาพเลย โง่ยังไงก็โง่ยังงั้น แถมโง่ยังไม่พอ ยังบ้า ๆ บอ ๆ พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย
สงสารเพื่อนผมและพนักงานจัง จริง ๆ นะ ดูตาผมสิ ~
ภาพใน Blog นี้ถ่ายจากมือถือสารพัดรุ่นเลยแฮะ
Posted 2 years, 6 months ago at 01:54. 1 comment
