Special : "How to สร้างตัวตนออนไลน์ให้ชีวิตและธุรกิจด้วย Social Media !"

ช่วงนี้ผมปั่นจักรยานบ่อย, โดยเฉพาะเวลาไปนั่ง Clear งานที่ Starbucks แถวบ้านซึ่งห่างไปไม่ถึง 1 Km

แต่ก็เป็น “ไม่ถึง 1 Km” ที่ต้องผ่านหนึ่งสี่แยกไฟแดง, อีกหนึ่งสี่แยกที่ไม่มีไฟแดงและผ่านหนึ่งโรงเรียน

หลังจากปั่นจักรยานมาได้เดือนสองเดือน, มีหลายที่สังเกตเห็นเป็นการส่วนตัว

และมันช่างต่างจากสิ่งที่ถูก “ฝังหัว” มาสมัยเด็ก

1. เวลาผมรอกลับรถหรือเลี้ยวตัดข้ามแยกจากทางโท : รถที่ยอมหยุดให้ผมไปก่อนบ่อยที่สุด [ทั้งที่เขามาทางเอก] คือ Mercedes Benz, รองลงมาคือ BMW ต่อด้วยรถแนวครอบครัวแบบ SUV อย่างพวก Honda CRV

bmw-cruise-bike-m-white-review-starbucks-thailand-christmas-menu-2018-standalone

2. วิธีหยุด : และสังเกตว่ารถพวกนี้จะหยุดโดย “เว้นระยะห่างให้ผมพอสมควร”

3. ไม่ใช่หยุดแบบเสียไม่ได้ : ไม่ได้ออกท่าทางรำคาญหรือเบรคกระทันหันแต่ “ตั้งใจจะหยุดให้” จริงๆ

4. เวลาปั่นจักรยานผ่านหน้ารถแบบนี้ : ผมจะรู้สึกเหมือนตอนปั่นที่ Germany หรือที่ Scandinavia

5. เอาเป็นว่าถ้าผมหยุดรอตรงจุดกลับรถมาสักพักแล้วหวังว่าจะมีรถสักคันหยุดให้ : ครึ่งหนึ่งหวังได้กับ Mercedes

6. โดยเฉพาะอย่างยิ่ง : Mercedes รุ่นใหม่ๆ สีขาวๆ ที่หน้าตาไม่ดูแก่ๆ เหมือน Mercedes สมัยก่อน

[ในขณะที่ BMW ดูโบราณเข้าไปทุกวัน, สงสัยเขาจะมีนโยบายแลกเปลี่ยน Designers กัน ?]

7. ส่วนรถในกลุ่ม “เลว” อันดับหนึ่ง : คือรถกระบะเก่าๆ แต่งซิ่งควันดำติด Stickers เยอะๆ, ตามมาด้วยรถตู้ติดฟิล์มมืดๆ และ Taxi สีชมพูที่ชอบเร่งเครื่องใส่หรือกระพริบไฟรัวๆ ไล่ [ทั้งที่มันยังอยู่ “โคตรพ่อโคตรแม่ไกล” ประมาณอีกห้าแยกไฟแดงอโศกฯ]

mercedes-benz-review-sponsor-blog-cla-vs-bmw-3-series-klasse-test-drive-console

แน่นอน, ทั้งหมดนี้เป็นแค่ “ความรู้สึกส่วนตัว

ผมไม่ได้จะบอกว่า “คนขับ Mercedes มีแต่คนดี”, อาจเพราะผมเจอเฉพาะ Mercedes ที่ดีก็ได้

แต่ก็คล้ายๆ กัน, เวลาผมไปห้างกับครอบครัวและรอข้ามทางม้าลาย

Mercedes คือรถ Brand แรกที่ “หวังได้” ว่าจะหยุดให้, โดยเฉพาะพวกรุ่นใหม่ๆ

และหลายๆ ครั้งที่เจอรถพวกนี้ “จอดเว้นทางม้าลาย” เหมือนในญี่ปุ่นหรือใน Germany

แรกๆ ผมก็ว่าคง “บังเอิญ” หรือไม่ก็ “คิดไปเอง” แต่ยิ่งวันก็ยิ่งพบว่ามัน “จริง”

ใครที่อ่าน Blog มานานคงจะรู้ว่าแต่ก่อนบ้านผม “ยากจนมาก” และพอเลิกเรียน, พ่อผมที่ขี่มอเตอร์ไซค์ส่งอะไหล่ตามอู่ก็จะมารับเพื่อให้ “ซ้อนท้าย” แบกพวกกันชนรถอันยาวๆ ที่ไม่สามารถผูกติดกับเบาะได้ [และต้องคอย “หมุนไปมา” เวลา Zigzag บนถนน]

porsche-japan-only-tokyo-zebra-crossing-ginza-blue-sky-richer-drive-car-bad-stereotype

ก็ไม่รู้ว่าใครสอนมา, ว่าพวกรถแพงๆ ของคนรวยๆ มักจะเห็นแก่ตัวและขับเลวๆ

ยิ่งวันผมยิ่งรู้สึกตรงข้าม

หรืออีกครั้งหนึ่งที่ผมเข้าไปใช้ Sakura Lounge ของ Japan Airlines Business Class ฝั่งเมืองไทย, มันมีป้าย “ทานเสร็จกรุณาเก็บถาดเอง” และทุกคนก็ปฏิบัติตามเป็นอย่างดี [โดยที่ไม่มีฉากกรี๊ดๆ แบบในละคอนน้ำเน่าหรือจิกหัวพนักงานมาตบๆ]

พอเล่าเรื่องนี้ให้คุณเพื่อนที่เป็นแอร์ฯ ฟัง

นางยังพยักหน้าแล้วบอกว่า “Business Class ดูแลง่ายสุดแล้ว”

ไม่เรื่องเยอะ / ไม่เรื่องมาก / รู้มารยาท / ให้เกียรติและสุภาพ [ถ้าไม่เมา]

พวกที่หยิ่งๆ หรือชอบมองเหยียดๆ ด้วยหางตาเหมือนในหนังนางก็แทบไม่เคยเจอ

คือที่เขียน [บ่น] มานี่, ไม่ได้จะบอกว่า “คนขับ Mercedes มีแต่คนดีๆ” แต่แค่รู้สึกว่าสิ่งที่เคย “ฝังหัว” มาในสมัยเด็กมันไม่จริงเท่าไรหรืออาจเป็นเพราะว่าจำนวนคนที่ขับรถดีตามมาตรฐานประเทศพัฒนาแล้วในบ้านเรามันเพิ่มขึ้นจริงๆ ก็เป็นได้ ?

อย่างการหยุดรถตรงทางม้าลายก็เหมือนกัน, ผมรับรู้ได้ว่าหลายๆ ทีก็มีรถบางคันอยากจะหยุดให้แต่ “ไม่กล้า”

แต่ในฐานะที่ผมหันมาปั่นจักรยานและมีคุณแม่อายุกว่าเจ็ดสิบปี, อยากบอกไว้ตรงนี้เลยว่า “ขอบคุณ” 

เกือบทุกครั้ง, ผมมักจะโค้งศีรษะให้ [เท่าที่จังหวะจะอำนวยในการปั่นและไม่อันตราย]

รวมทั้งเวลาที่รถหยุดตรงทางม้าลาย, แม้มันจะเป็นสิทธิของผมในการข้ามอยู่แล้วก็ตาม

ผมยังเคยคิดว่าสักวันจะไปดักตามทางม้าลายบนถนนสุขุมวิท

รถคันไหนหยุดให้คนข้าม, ผมจะวิ่งไปปรบมือเพื่อให้คนขับรู้ว่ายังมีคนที่เห็นค่าในการหยุดรถครั้งนี้ของเขาจริงๆ

thai-zebra-crossing-car-park-night-sukhumvit-bangkok-bmw-danger-aging-society