Special : "How to สร้างตัวตนออนไลน์ให้ชีวิตและธุรกิจด้วย Social Media !"

ตอนนี้ผมตกงานแบบเต็มๆ [คงไม่มีใครตกงานแบบครึ่งๆ หรอก – -] แต่จริงๆ ช่วงเดือนที่แล้วก็มีอยู่ 2 ที่ที่อยู่ๆ ก็ติดต่อมาเรียกตัวไปอยู่ด้วย ทั้งที่ไม่ได้ยื่นใบสมัครอะไร ใจจริงก็ลังเลนิดหน่อย

แต่ผมก็ปฏิเสธแบบยื้อเวลาไปว่า ช่วงนี้ผมอยากพักสักระยะ และก็บอกไปตามตรงทั้ง 2 ที่ว่า คิดยังไงจะใช้งานผมช่วงนี้ เพราะผมกำลังโดนถล่มหนักนะ ?

สองที่ตอบคล้ายๆ กัน ผมเองฟังแล้วก็แปลกใจ แต่ก็อืม… เค้าก็มีเหตุผลของเค้าเหมือนกัน ซึ่งผมเองก็ต้องขอบคุณไว้ ณ ที่นี้

pity_vaio_sea

ที่แรกบอกว่าถ้าเค้าอยากได้นักวิ่ง เค้าก็ต้องหาคนที่วิ่งเร็วที่สุดเท่านั้นเอง อีกที่บอกว่า เค้าอยากให้ผมไปเป็นตัวยืนให้เค้า อยู่ Back Office จัดการคนทั้งหมดของเค้า มันเป็นเรื่องของเนื้องาน ไม่ใช่ชื่อเสียง

ถ้าผมเปลี่ยนใจ ให้ติดต่อเค้ากลับไปเดือนกันยาฯ ก็แล้วกัน

แต่นอกจาก 2 เหตุผลที่ว่ามา ผมยังบอกทั้ง 2 ที่ไปว่า ผมอยากให้มือถือมันกลับมาเป็นแค่งานอดิเรกเหมือนเมื่อสัก 6 – 7 ปีก่อน ไม่ต้องอิงค่ายไหน ไม่ต้องเกรงใจผู้บริหารค่ายนั้นโน้นนี้ ไม่อยากขึ้นป้าย Banner ใน Blog จนล้น ไม่อยากถูกใครเขาใส่ร้าย แลกกับเงินแค่ 5 พันกว่าบาท :(

nokia_ovi_pub

Blog ตอนนี้เขียนตามสบาย เจออะไรมาก็เขียน ผ่านห้างไหนเจองาน Event ค่ายอะไรก็เขียน ไม่มีเทียบเชิญไปตามงานต่างๆ แล้ว ในภาพนี่ไปเที่ยวกลางคืน เจอ Nokia Ovi มาตั้งบูท [มี Staff สาวมาให้ข้อมูลด้วย] ผมก็ถ่ายตามนิสัย ~ ยังนึกขำว่าถ่ายไปทำไมหว่า :D

ไปซื้อมือถือมือหนึ่งมือสองมาเองก็ถ่ายเองมั่วๆ ตามข่าวรุ่นไหนอยู่ก็อัพ Blog กันไป เปิด Blog มาเดือนนึง คนเข้าวันนึงไม่มากแค่ 3 – 4 พัน 

แต่มีเวลานั่งไล่อ่านทุก Comments และตอบทุกคนที่เขียนมา [ไม่เชื่อไปไล่อ่านดูได้ ผมตอบทุกอันจริงๆ นะ ตอนอยู่นอกบ้านก็ตอบจากมือถือ :D]

cookiecoffee_admin_n97

เป็นช่วงเวลาที่ล่องลอย ~ ใจนึงก็สบาย รู้สึกโล่ง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในช่วงหลายปีให้หลัง

แต่อีกใจก็คิดเหมือนกันว่า หลังจากนี้จะทำอะไรต่อ… ?

ตุลาฯ ก็วันเกิดผมแล้ว ตั้งใจว่ากันยาฯ นี้จะทำทุกอย่างที่อยากทำให้คุ้มกับที่ว่างงาน หัดไดรฟ์กอล์ฟก็ลองแล้ว [ตีฟรี แต่ได้แผลมา 2 แผล – -] ไปทะเลก็ไปแล้ว [บังเอิญได้ไปฟรีพอดีอีก :D] รื้อ Saxophone มาเป่าต่อก็เตรียมหาเบอร์อาจารย์คนใหม่แล้ว แต่ก็ยังมีอีกหลายไอเดียที่อยากทำแต่ยังไม่ได้ทำ

bangkok_sky

คนรอบตัวหายไปเยอะ ล่าสุดลบเบอร์ในมือถือทิ้งไป 200 เบอร์ บางเบอร์จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใคร ทำงานที่ไหน มีไว้เผื่อๆ แต่ก็ไม่รู้จะเผื่อเมื่อไร ?

คนที่เคยรู้จักก็เงียบไปหมด เหลือไม่กี่คนที่ยังคุยต่อ ผมบอกเพื่อนสนิทว่า เป็นเรื่องที่ดี เป็นช่วงเวลาที่เราแยกแยะออกว่าใครคือคนที่คอยเกาะเราเพราะผลประโยชน์ล้วนๆ ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่ คือคนที่นับจากนี้ไป เราต้องใส่ใจเค้าให้มากขึ้น พวกเค้าคือคนที่เลือกจะฟังผมก่อน ในเวลาที่คำพูดทุกคนบนโลกมีน้ำหนักมากกว่าคำพูดเรา

ถ้าเป็นไปได้ ผมว่าสิ้นเดือนกันยาฯ คนเข้า Blog น่าจะถึง 5000 คนต่อวัน และผมจะพูดซ้ำๆ 5000 ครั้งว่า…  

“ขอบคุณนะครับ”

^^

 

Comments are closed.