Special : "How to สร้างตัวตนออนไลน์ให้ชีวิตและธุรกิจด้วย Social Media !"

เมื่อวานเย็นๆ ผมไปนั่ง Starbucks ตามสูตร แต่สาขานี้ยังไม่เคยไป ~

โดยหยิบหนังสือไปเล่มนึงแกล้ม Americano ~ ระหว่างที่นั่งอ่านๆ อยู่ ฝนก็เทลงมาแบบฟ้าถล่ม o_O!!!

และก็มีคุณฝรั่งคนนึงเดินเข้ามาพร้อมกับหนังสือในมือเหมือนผม เข้ามานั่งโซฟาข้างๆ ตอนที่เดินเข้ามา, ผมก็ยิ้มให้เค้าตามประสา ~ [ผมชอบยิ้มให้ต่างชาติ เค้าจะได้เอากลับไปเล่าให้เพื่อนๆ ที่ประเทศเค้าฟังว่า “สยามเมืองยิ้มจริงๆ ด้วย” :)]

กาแฟหมดแก้ว… มือก็เมื่อยมาก [หนังสือผมมันหนาและหนัก น่าจะครึ่งโลฯ ได้ – -] แต่ฝนไม่มีทีท่าจะหยุด…

ผมก็เลยมองไปโต๊ะข้างๆ ถามเค้าว่า รอฝนหยุดรึครับ ?

คุยไปคุยมา [แบบมั่วๆ ประสาผม :)] ก็ได้ความว่าสาวคนนี้บินจาก USA มาลงที่สนามบินไทยของเราด้วยความตั้งใจ งานอดิเรกคือเที่ยวไปเรื่อยๆ [ขึ้นรถทัวร์ที่เอกมัยและเวลาไปไหนมาไหนในกรุงเทพฯ ก็ขึ้นรถเมล์ด้วยนะ o_O!!!]

ตอนนี้เป็นคุณครูสอนภาษาอังกฤษอยู่ที่โรงเรียนแห่งนึง ~

ผมเลยบอกเค้าว่าเนี่ย ผมกำลังอยากได้อาจารย์สอนภาษาอังกฤษสักคน แต่ไม่อยากเรียนในโรงเรียน – -/

สุดท้ายแลกเบอร์กัน พร้อมกับนัดเจอครั้งหน้าที่ Starbucks สาขานี้ – -v

 เค้าเป็นฝรั่งที่น่าสนใจ, เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่แบกเป้ Backpack ขึ้นรถทัวร์เที่ยวคนเดียวในไทยได้

คุยกันแป๊บๆ เค้าบอกว่าภาษาอังกฤษผมดีกว่าคนไทยส่วนใหญ่ [กล้าทักฝรั่งที่ไม่เคยรู้จักในร้านกาแฟอีกต่างหาก – -]  

ผมเลยบอกเค้าว่าจริงๆ ผมก็ไม่เก่งภาษาอังกฤษแต่เพราะชอบ Backpack คนเดียวเหมือนกัน เลยต้องพูดให้ได้

 ผมบอกเค้าว่่ล่าสุดผมก็ไป Backpack คนเดียวที่ Macau, เอา Eat Pray Love ไปอ่าน ^^)

ก็เลยคุยกันเรื่อง Eat Pray Love ต่อ เพราะเค้าเคยดูหนังและชอบมาก :)

ตกลงว่าเค้าจะสอนภาษาอังกฤษแบบ Conversation ให้ผม ส่วนผมก็แปลภาษาไทยที่เค้าไม่เข้าใจให้ละกัน

โดยบทเรียนแรกของวันนี้คือ “Do you like Coffee ?”

แปลว่า “คุณชอบกาแฟมั้ย ?”

 เหตุผลนึงที่ผมชอบร้านกาแฟก็เพราะแบบนี้นะครับ

ผมว่ามันเป็นที่ๆ เราสามารถเป็นเพื่อนกับคนที่ไม่รู้จักได้, เมื่อวานผมก็เจอคนไทยคนนึงที่ไปเรียนโทใน Taiwan และเดือนที่แล้วก็รู้จักคน Singapore ที่กำลังขยาย Product ไปที่ Taiwan พอดี ผมเลยลาก 2 คนมานั่งคุยกัน :P

ผมเป็นมนุษย์แบบที่ Make Friend ง่ายสุดๆ ใน 3 โลก… มีคนบอกแบบนี้เยอะมากๆ

ทีแรกหยิบ iPhone 4 ไปกับ Optimus 3D, กะจะถ่าย Video แกะกล่องซะนิด แต่แล้วก็ลืม… พอโบกมือ Bye Bye เสร็จ ผมก็กลับบ้านเลยซะงั้น – –

จากนี้ก็มีอาจารย์ฝรั่งกับเค้าบ้างแล้ว ดีใจนะเนี่ย :D

  

Comments are closed.