Special : สมัครบัตร Amex Platinum วันนี้ฟรีตั๋ว Business Class ไปกลับญี่ปุ่น 2 ที่นั่ง !!! > "Click"

--------------------------

ตอนบ่ายๆ ฟ้าครึ้ม,… ผมขับรถออกมาตามประสาว่างงาน จะหากาแฟกินและนั่งอัพ CookieCoffee ตอนขับรถอยู่ในซอยก็เจออาม่าคนนึงเดินช้าๆ ใช้ร่มในมือยันพื้นทีละก้าวๆ ผมก็เลยจอดถามแกว่าจะไปไหนครับอาม่า ?

ทีแรก ผมก็คิดว่าแกคงจะไปใกล้ๆ แถวๆ นั้น ซื้อของ แต่แกตอบว่า “จะกลับบ้านที่ปิ่นเกล้า มาเยี่ยมหลาน” ซึ่งปิ่นเกล้ากับที่ที่แกยืนอยู่นี่ คือคนละขอบของกรุงเทพ… ผมเลยถามแกต่อว่า แกจะไปยังไง แกก็ชี้นิ้วไปไกลๆ แล้วบอกว่า ออกไปถนนใหญ่ตรงโน้น มีรถอะไรสักอย่างให้แกขึ้น ผมก็เผลอพูดไปว่า ทำไมแกกลับคนเดียวละ

อาม่าแกตอบว่า… ก็ไม่มีใครไปส่งแกนี่… :(

 

แค่จากตรงนี้ไปถนนใหญ่ ผมว่าก็ 2 กิโลอย่างน้อยแล้ว ฟ้าก็ครึ้มฝนจะตก ผมก็เลยบอกให้อาม่าขึ้นรถมา เดี๋ยวจะไปส่ง… อาม่าแกอายุ 83 แล้ว ระหว่างขับรถไปเรื่อยๆ แกก็เล่านั่นนี่โน่น ถามว่าผมพูดจีนได้มั้ย จะไปไหนเหรอ แล้วแกก็เล่าเรื่องหลาน ว่าทำไมแกถึงต้องมาเยี่ยมจากปิ่นเกล้า

สุดท้ายอาม่าก็บอกให้จอดริมถนนตรงใกล้ๆ แยกใหญ่ บอกว่าแกขึ้นรถตู้จากตรงนี้ละถึงบ้านเลย ก่อนลงรถแกก็ถามผมว่าบ้านผมอยู่ไหน ขอบคุณมากที่มาส่งแก แล้วแกก็ยกมือไหว้ผม… T T

อาม่าแกไม่มีแรงเลยครับ ปิดประตูรถฝั่งตรงข้ามทีแรกไม่ลง แกก็พยายามจะดึงประตูออกแล้วปิดใหม่ ผมก็บอกว่าไม่เป็นไรไม่ต้อง อยากจะลงรถไปช่วยก็ไม่ได้ เพราะจอดริมถนน 4 เลนตรงโค้งเลย ต้องขอบคุณรถคันหลังมากๆ ด้วย ที่เห็นอาม่าแล้วเค้าไม่กดแตร ไม่ไล่ผม แต่จอดเปิดไฟเลี้ยวรอนิ่งๆ

ผมรับคนข้างทางขึ้นรถหลายที แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ผมรู้สึกเศร้าๆ เท่าครั้งนี้เลย… :(

 

Comments are closed.