Special : "How to สร้างตัวตนออนไลน์ให้ชีวิตและธุรกิจด้วย Social Media !"

“พวกเขาอยู่มาโดยธรรมชาติ เรามีสิทธิยิ่งใหญ่อะไรไปไล่ ไปสั่ง ? ที่ทำได้คือไหว้และขอร้องเท่านั้น” เป็นคำพูดของคุณตาผู้มีพลังในการไล่ภูตผี ที่มีต่อเด็กน้อย 2 คน คนนึงมีพลังในการมองเห็นภูตผี อีกคนมักจะโดนเข้าสิงได้ง่าย ทั้ง 2 ไม่ได้มีพลังไล่วิญญาณ และบ่อยครั้งที่ไม่ชอบที่ตนเองมองเห็น “พวกเขา” ด้วยซ้ำ

อ่านจบ 2 เล่ม ไม่มีฉากต่อสู้ไล่ผี เรื่องดำเนินไปในหมู่บ้านเล็กๆ ที่เหมือนเวลาหยุดนิ่ง ห่างจากตัวเมืองใหญ่ สงบเงียบ มุมมองต่อภูตผีใน Mokke,.. พวกเขาก็เป็นชีวิตหนึ่งบนโลกนี้ เหมือนนก เหมือนปลา บางครั้งก็โกรธเคือง บางครั้งก็เศร้า

จากมุมมองชีวิตเมือง ถ้าเป็นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมคงโยน Mokke ทิ้ง แต่หลังจากที่ผม “หลงป่า” ที่ภูเขาฟูจิ…

 ผมว่าผมเข้าใจแนวคิดของ Mokke หรือภูติผีปีศาจได้ด้วยประสบการณ์อะไรสักอย่าง ที่คงเล่าไม่ได้…

มีอยู่ตอนหนึ่ง เกี่ยวกับเทพหายนะ มีคำพูดทำนองว่า ในเมืองใหญ่ เทพไม่กลับมาแล้ว เพราะไม่มีใครให้ความสำคัญกับเทพอีก อ่านทีแรกก็เดาเหมือนการ์ตูนทั่วไป ที่มักจะบอกว่า “เทพได้ทิ้งมนุษย์แล้ว” อาจเพราะผิดหวังในตัวมนุษย์ หรือต่างๆ นานาแต่ Mokke ไม่ใช่

ถ้าเรากลับไปบ้านเกิดแล้วไม่มีใครจำเราได้ เราจะอยากกลับไปที่นั่นอีกหรือ… นี่คือเหตุผลที่เทพได้ทิ้งมนุษย์ในเมืองใหญ่ไป

เรียบง่าย… นี่คือ Mokke ภูตผีปีศาจ

ผมคงอ่านและเดา Mokke ด้วยมุมมองของ “คนเมืองใหญ่” ไปก่อนอีกเช่นเคย

 

 ผมใช้ชีวิตในเมืองที่มีร้านกาแฟเปิด 24 Hr. มี 7 – 11 มี Laptop + Wi-Fi และมีโทรศัพท์มือถือ ในเมืองที่สว่างตลอด คำว่า “ความมืด” ที่ผมรู้จักคือ “เดิน 100 m มี Convenience Store” ถ้าอยากพ้นความมืด 100 m นี้เร็วๆ ก็แค่สตาร์ทรถขับ

ผมรู้จักความมืดแค่นี้ แต่กลับกล้าบอกว่า ข้างนอกโน่นไม่มีความมืด มายี่สิบกว่าปี

ทั้งที่ข้างนอก… มีความมืดที่เป็นความมืดของจริง เป็นความมืดของภูเขา ความมืดของป่า ความมืดของลม ความมืดของทะเลสาป มันอยู่มาอย่างนั้นนานแสนนาน เป็นความมืดของโลก ที่มนุษย์เราถางทางเข้าไปหาเอง

 บางสิ่งบางอย่าง,… ผมว่าเหมือนที่คุณตาใน Mokke บอกไว้ ว่าเราเป็นใคร ยิ่งใหญ่แค่ไหนถึงคิดว่าจะสั่ง จะไล่พวกเขาที่อยู่บนทางของเขาได้ตามใจ

 ผมคิดว่าความมืดของภูเขาที่นั่น ของป่า ของลม ของทะเลสาปจากครั้งนั้น ไม่ได้หายไปไหน มันยังอยู่ในตัวผม อาจเป็นรูปแบบของความเข้าใจ ความทรงจำ ประสบการณ์ หรือยังหลงเหลืออยู่จริงๆ ก็ไม่รู้ได้

ฟังดูไร้สาระนะครับ… ผมก็ว่างั้น

ถ้าเป็นเมื่อ 2 ปีก่อนเกิดเรื่อง มีใครสักคนมาพูดแบบนี้กับผม ผมคงหัวเราะใส่ แต่วันนี้ผมอ่าน Mokke ภูตผีปีศาจจบไป 2 เล่ม ผมรู้สึกว่าผมเข้าถึงมัน ก็แปลกดีเหมือนกัน

2 ภาพแรกถ่ายด้วย BB Curve 8900 ส่วนภาพหลังสุดเป็นศาลเจ้าบนภูเขาฟูจิ ถ่ายด้วย Nokia 5800 XpressMusic ครับ :)

 

Comments are closed.