Special : "How to สร้างตัวตนออนไลน์ให้ชีวิตและธุรกิจด้วย Social Media !"

ช่วงนี้ผมกำลังสนุกสนานมากกับงานอดิเรกใหม่, คือการเปิด Course เล็กๆ ง่ายๆ สำหรับใครที่ “อยากลองเขียน Blog” มานั่งกินกาแฟคุยกันยามบ่ายและสาเหตุที่มัน “สนุกสนานมาก” ก็ “เพราะทุกคนที่มาล้วนแต่เก่งฉกาจในสายงานของตน”

พอดีวันนี้ไปอ่านเจอ Article หนึ่งน่าสนใจบน Facebook, ว่าด้วย “Digital Transformation”

หรือการเปลี่ยนผ่านธุรกิจของตัวเองเข้าสู่โลกยุคใหม่, ซึ่งก็แน่นอนว่า Article นั้นเขียนด้วยภาษาที่เข้าใจยากมาก !

จึงอยาก Share เรื่องของเด็กวัยยี่สิบนิดๆ คนหนึ่งที่ขับ Porsche มาร่วม How to be a Blogger กับผมเมื่อเดือนก่อน

แต่เขาเล่าว่า “ก่อนนี้ผมเป็นแค่ Loser คนหนึ่ง” ที่วันๆ ทำอะไรไม่เป็นนอกจากเล่น Game จนพ่อแม่หมดหวัง !

porsche-design-mate-9-leica-review-macbook-japan-starbucks-note-how-to-be-blogger

บ้านเครียด & โรงงานใกล้เจ๊ง

เพราะช่วงแรกของ How to be a Blogger คือการแนะนำตัว, เขาจึงเล่าเรื่องของครอบครัวแบบสั้นๆ

ว่าสถานการณ์ก่อนหน้านี้มันเลวร้ายถึงขั้นที่โรงงานต้องเริ่มปรับคนออก

จากเดิมทีที่รับผลิต “บรรจุภัณฑ์” ให้กับลูกค้ารายใหญ่ๆ แต่พักหลังๆ อาจเพราะเศรษฐกิจไม่ดีจริงๆ ทำให้โรงงานของพ่อเขามียอดสั่งของน้อยลงไปทุกวันๆ จนกระทั่งถึงทางตัน, และตัวเขาที่เพิ่งเรียนจบก็ถูกเรียกกลับมาทำงานแทนลูกจ้างเพื่อลดต้นทุน

เขาเล่าว่า “จะดูเศรษฐกิจดีไม่ดีแบบง่ายๆ ให้ดูที่โรงงานผลิตบรรจุภัณฑ” เพราะ “มันสะท้อนถึงการผลิตทั้งหมด”

ทีแรกไม่มีใครคาดหวังในตัวเขาแม้แต่น้อย, และเขาเองก็คิดเหมือนกันว่าตนเป็นแค่ Loser ติด Game คนหนึ่ง

จนวันหนึ่ง, เขาสังเกตเห็นว่า…

 phoenix-lava-salapao-bao-japan-stupid-bird-brand-review-free-ubereats-macbook-matcha

“เด็กสมัยนี้ [ซึ่งก็คือวัยเขา]” ทุกคนอยากมีธุรกิจเล็กๆ อย่างการขายของ Online !

บ้างก็อยากจะทำขนมน่ารักๆ ขายหรือไม่ก็อาหาร Clean ส่งตามบ้าน

แต่ส่วนใหญ่มักจะไม่อยากลงมือทำอะไร…

คิดแค่ “ไปเหมาขนมโหลๆ มาดีกว่า”​, แล้วหากล่องหรือ Package สวยๆ ใส่เพื่อเพิ่มราคา !

แต่ถึงอย่างนั้น, ก็เพราะว่าเป็น “เด็กจบใหม่”​ จึงไม่รู้จะไปหา “บรรจุภัณฑ์” หรูๆ ในราคาถูกๆ ที่ไหนอยู่ดี

สุดท้ายคนกลุ่มนี้ก็ต้อง “Googling” เอาตามบุญตามกรรม

เอาจริงๆ ในวันนั้น, ตัวเขาเองก็ไม่รู้จักหรอกคำว่า “Digital Transformation” คืออะไรแต่ที่แน่ๆ คือเขาใช้ Google และเล่น Facebook เป็น [ในขณะที่อาม่าอากงอาแปะอาอึ้มอาเจ็กอาโกวล้วนแต่มองว่า “การเล่น Internet มันปัญญาอ่อน !”]

mo-re-sushi-togo-review-free-food-delivery-ubereats-bangkok-how-to-onigiri-japan-macbook

คนอื่นอยากหาอะไร : เขาก็ลองหาดู

“ที่ตลกมากคือวันนั้นไม่มีชื่อโรงงานไหนอยู่บน Google เลย”

ทั้งที่คนค้นหาบรรจุภัณฑ์น่าจะแปลว่ามีสินค้าพร้อมแล้ว, ขาดแค่กล่องเท่านั้นเอง

พูดง่ายๆ คือลูกค้ากลุ่มนี้อุตส่าห์ Googling หา “ตัวช่วย”, แปลว่าอยากจ่ายเงินให้เขาใจจะขาด

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการทำ Blog เล็กๆ ขึ้นมา, เขาเล่าว่าจริงๆ ในวันนั้นก็มีโรงงานใหญ่หลายรายเหมือนกันที่ทำ Website แต่ส่วนมาก “ทำๆ ไป” โดยไม่ได้สนใจและพอกดเข้าไปก็แสดงผลมั่วๆ บ้างหรือข้อมูลเป็นเบอร์เก่าอากงอาม่าที่ติดต่อไม่ได้บ้าง

[หรือไม่ก็ดู “น่ากลัว” ว่าจะด่าลูกค้ากลับถ้าสั่งผลิตจำนวนน้อยๆ]

แรกเริ่มเขาก็รับทำงานทุกอย่างด้วยความอยากรู้อยากเห็น, ก่อนจะพบแสงสว่างที่ยิ่งใหญ่ว่า…

below-eleven-review-homemade-ice-cream-sorbet-free-ubereats-promocode-ekkamai-packaging

ลูกค้าของเขามี 2 แบบ

แค่ 2 แบบเท่านั้นจริงๆ คือ

1. รายเล็กๆ ที่อยากเริ่มต้นทำธุรกิจ, อยากผลิตบรรจุภัณฑ์แค่น้อยๆ

2. รายเล็กๆ ที่อยากเริ่มต้นทำธุรกิจ, อยากผลิตบรรจุภัณฑ์แค่น้อยๆ เหมือนกันนี่แลฯ แต่ดันรุ่ง !

และกลุ่ม 2 นี่เองที่ “ยิ่งอยากจะจ่ายเงินใจจะขาด” เพราะกำลังเผชิญกับปัญหา “มีลูกค้ารอซื้อของแล้วแต่ดันผลิตไม่ทัน” แต่อยู่ๆ จะไปสั่งโรงงานที่เคยใช้ให้ผลิตบรรจุภัณฑ์เพิ่มในปริมาณมากๆ ก็ไม่ได้จึงต้อง “รีบ” หา “ใครก็ได้” ช่วยส่งกล่องเพิ่ม !

เขามองหาลูกค้ากลุ่มที่ 2

ไปพร้อมๆ กับสร้าง Connection เรื่อยๆ กับลูกค้ากลุ่ม 1 บางคนที่ดู “มีแวว” จะเป็นลูกค้ากลุ่มที่ 2 ในอนาคต

harrods-scone-cafe-tea-room-emquartier-embassy-review-free-food-delivery-thailand-ubereats-box-gold-macbook

ปัจจุบันพ่อเขาก็ยังดูลูกค้าเก่าๆ ต่อไปในขณะที่เขามีหน้าที่หาลูกค้าใหม่ๆ ในแบบของตัวเอง, ซึ่งนั่นก็ผ่านมาหลายปีจนวันนี้ถ้าค้นคำว่า “กล่องใส่ขนม” หรือ Keyword ใกล้เคียงอื่นๆ บน Google จะต้องเจอชื่อโรงงานเขาขึ้นมาเป็นอันดับต้นๆ แน่นอน

เพราะคนที่มานั่ง Share ในห้องส่วนใหญ่เป็นคนแบบนี้, งานอดิเรกใหม่ของผมจึง “สนุกสนานมาก” นี่แลฯ